Kimliksiz Sevda
Bahar sensizdi bu hazan da sensiz.
Kelimelerim usul usul ayrılıyor benliğinden
Ah benim ruh-u revanım..
Belki de bunlar sana son sözlerim..
Birbirini unutan iki yabancı mıyız artık?
Birbirini tanıyan iki yalancı?
Hangisini istersen o olalım, sahi ne önemi var tanımlamaların artık?
Kaç mevsim geçecek böyle inan bilmiyorum..
Pusulam hangi yöne bakıyor, anlamıyorum…
Onca kalabalığa değişmeyeceğim tenhaydın sen,
Kül olan sevdanın tortusu avuçlarımda
İçimde delicesine bir yalnızlık,
Ve sen yoksun orada; yalnızlığımda, kalabalığımda…
Kimliksiz kalan bir sevda bu, adı sanı yok
Maziye sessizce gömülen bir mektup gibi..
Mektubun içi kalbin döktüğü kelamlarla dolu
Gökyüzünde yıldızlar, ruh bulutların ötesinde…
Şimdi bak gökyüzüne!
Siyah yıldızlar mazide kalanın yasını tutuyor
Kanat çırpan bir güvercin takılıp duruyor bulutlara.
Senin adın Kimliksiz Sevda..
Sendeki beni aradığım, bendeki seni artık bulamadığım…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder