Hikâyeler çok değerlidir benim için. Hikâyelerin arkasında saklı duran anlamların izleri. Bu yüzden sık sık hayatın içerisindeki anıları bir hikâyeye dönüştürürüm. Kimi zaman anlatırım, kimi zaman yazarım, kimi zaman da kendime saklarım bu hikâyeleri. Her an’a bir anlam yüklerim. Bazen yorucu olduğunu hissetsem de geriye dönüp baktığımda anlatacağım birçok şeyin olması güç verir bana.
Her hikâye farklı bir kapının anahtarını sunar. Kimi
duyguların kapısını açar, kimi mazinin, kimi vedaların, kimi de hayatın
gerçeklerinin.
Bazen görmek istediklerimiz kadardır hayat…
Sadece görmek istediklerimizi görür, duymak istediklerimizi
duyarız...
Oysa bin bir hayat hikâyesi akıp gider önümüzden… Adımlar
bile çok şey anlatır insana. Bakışlar takılır hayatın pençesine. Benim de bir
hikâyem var, sizin de… Gizli bir hazine gibidir insan. Kendisini kendisinden
sakınır. İçinde barındırdığı dünyaya sığınır. Kimi insan acıyla kıvranır, kimi
mutluluğun kollarına tırmanır. Kimi umudun yollarını gözler, kimi kader
ağlarına takılıp hüznün yasını çeker.
Ne garip!
Hepimiz aynı kafesin içerisindeyiz belki. Hepimiz acıyla,
mutlulukla, sevgiyle yoğruluyoruz. Hem aynıyız hem de çok farklıyız…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder