Kar Tanesi

Ruhumun köşesinde saklı tuttuğum, kimsenin göremediği bir yer vardır

Oradan konuşurum bazen, bilemezler

Duyguların Al’a çalan hikâyesini anlatırım, duyamazlar

Kanayan kalbimin haykırışını gözlerime dökerim anlayamazlar

Bir tek sen,

Sen bildin, duydun, anladın beni.

Anladım ki yolu hiçbir zaman bitmeyen bir yolcu gibiymişim senden önce,

Adımlarımın sonunun gelmediği.

Yolum senmişsin, yolculuğumda.

Bir türlü adını koyamadığım o boşluğun sızısı yokluğundanmış meğerse

Yalnızlığıma biçilen kaftan kocaman bir kalabalığa döndü senin gelişinle

Al’a boyanan o duygular kar tanesi olup yağdı üzerime…

Mevsimlerin kokusu değişti, sözcüklerin kifayeti.

Dudaklarıma dokuduğun sevda mühürlendi kalbime

Haydi, sen söyle!

Nasıl bilsinler bir gün kar tanesinin gelip tenime dokunduğunu,

Bilemezler.

Nasıl anlasınlar kelimelerin ardında senin kim olduğunu,

Anlayamazlar.

Nasıl duysunlar, aşkın kalbime fısıldadığını,

Duyamazlar…