İnci Misali

Bu hayatta tutunduğum tek dal pamuklara sardığım

Acılarımı sarmaşık gibi etrafına doladığım şiirlerimdir,

Kocaman yemyeşil bir ağaca benzer şiirlerim

Her dalında ayrı duyguyu yeşerttiğim, 

Hüznüm sonbaharda düşer süzüle süzüle toprağın göğsüne

Bahar gelince yeniden açar hüznümün çiçekleri 

Nisan yağmurları gönlünü okşar dallarımın..

 

Çok şey anlatırım duyamazlar,

Çok şey söyler gözlerim hissedemezler,

Oysa şiirler öyle mi?

Acının, hüznün, mutluluğun, aşkın gergef gibi dokunduğu 

Kalbe nakış nakış işlenen duyguların en yüce dağıdır..

Gönül sükût olup yorgun düşünce şiir dile gelir,

Aşkın tılsımı dolunca göz pınarlarına şiir söz olur,

Ayrılık, imkânsızlık yazılınca kadere şiir saz olur, 

Vuslat hatırlatınca kavuşmayı şiir yaz olur..

Benim şiirlerim kimsenin henüz göremediği o yüce dağın ardındaki çınar da gizli…

Sazım, sözüm, yazım o yörede

Ben o yörenin insanıyım,

İnci misali bir kabuğun içinde saklıyım…