Şu günlerde farklı konuşuyor yüreğimin sesi

Ne yaparsam yapayım susturamıyorum

En iyi bildiğim şeyi yapıyorum yine

İçimdeki benle boğuşup duruyorum sessizce

Bir ağırlık var kalbimin üstünde

Ne yaparsam yapayım atamıyorum o yükü

Herkesi yaralarıyla seven yaralarından saran ben,

Kendime yetemiyorum

Kapkaranlık bir dehlizin içindeyim

Işığa revan oldum,

Ne zaman okunur gözlerimden gerçekler

Belki o zaman geçer nefesimi kesen bu his

Belki o zaman uykularım bölünmez olur

Belki o zaman yeniden doğar güneş benim için

Çok geç olmadan,

Ben Lavinia olup solmadan…