Bir mayın tarlasının içerisindeyim
Nereye adım atsam orada kırılıyor kolum kanadım
Bir türlü çıkamıyorum oradan..
Kurtuluşa adandığım her an bir bataklığa daha da çekiliyorum sanki
Hani nerede benim yürüdüğüm papatyalara boyanan yollar?
Nerede takip ettiğim kuş cıvıltıları?
Nerede adımlarımın vardığı maviye aşık olan derya?
Adımlarım belirsiz, renklerim soluk..
Öyle bir his ki bu deli divane ediyor beni
Arıyorum kaybettiğim kendimi,
Sadece biraz,
Biraz ….. istedim,
İçimdeki o birazı, o boşluğu buraya dökmediğim sözcük veya sözcüklerle doldurmak istedim
İstedikçe daha çok çekildim bilinmezliğe
Oysa çok basittir hayattan dilediklerim..
Fısıltılarıma hayat ne zaman kulak verir bilinmez,
Hayat her gün eksildikçe ömrümden..
Ne değeri var yaşanılamayanların…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder