Ben hangi kelimelerle avutsam kalbimin sesini

Ne zaman unuturum göz pınarlarıma değen gözlerini

Nereye gidersem gideyim yokluğunun rengi çıktığı an karşıma

Düşlerim sessiz bir çığlığa,

Maviye adadığım her hayal küle dönüşür

Ayrı ayrı çizildiyse de yollarımız 

Yine de inanırım, bir gün yeniden tanışacağız

İşte o gün şair kavuşacak şiirine,

Şiir yeniden nefes alacak şairin kalbinde..

O güne kadar kanadı kırık kuş misali çırpınacak şair,

Yeniden kanatlanacağı günü bekleyecek,

Aslında çok iyi bilir, bazıları kavuşamasa da

Her daim birbirine aittir…

Sena UZ