Bir yaz gecesine benzetirim seni

Hani güneş yerini yıldızlara bırakır da ılık bir rüzgar sarıp sarmalar ya insanın etrafını

Yakamoz beliriverir ardından

Öyle bir huzur..

İşte o an da ruhum serilir senin deniz kıyına

İşittiğim tek ses sen olursun, kalbimdeki o sis dağılır aniden

Bir dahası yokken hayatın

Sayfalar seni çiziyor, gözlerim hep seni arıyor ve ruhum hep sen de saklanıyorken 

Eve dönme zamanı gelmedi mi?

Doğduğun yere değil, hissettiğin yere..

Deniz gelmezse ruh susuz kalır,

İki birbirine ait ruh kavuşamazsa 

Ne yaz kalır mevsimlerden ne aşk..

Sevda doğmaz olur bir daha..