Her gece saat on biri çeyrek vurduğunda pencerenin ardında yolunu gözlerdim,
Gölgen vurduğu an sokağın başına kalbimin delicesine çırpınışını dün gibi anımsarım
Nasıl unutabilirim bir bakışının ardında dünyayı bulduğumu?
Sevda denizim olduğunu, gözlerinde gökyüzüne kavuştuğum,
Bir gelişinle ay ışığını bulduğum…
Şimdi ne ay ışığı vuruyor pencereme ne de perdem açılıyor saat on biri çeyrek geçtiğinde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder