Sokağın başında beliren gölgen bile o an huzur ve güven verirdi bana..
Nasıl tanırdın beni gölgemden deme sakın…
Yağmur olsan kirpiklerime değen su damlasından tanırım seni,
Yeryüzünün ve gökyüzünün her bir zerresinde rastlarım seni,
İster yıllar girsin aramıza, yıllandıkça sancıyan hasretin yakarışları
Yine de gözlerinden tanırım seni…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder