11 Aralık 2024 Çarşamba

Bu dünyadan göç etme vaktim geldiğinde

Mektupların hepsini bulacaksın cebinde 

Okuyacaksın, boğazın düğüm düğüm olacak, ağlamak isteyeceksin ama yapamayacaksın…

Zamana yenilmenin yükünü taşıyacaksın omuzlarında…

Geç kalmak hiç bu kadar yakmamamış olacak canını

Sonra fotoğrafları bulacaksın, gülen yüzüm değecek kirpiklerine..

Aynı karede son kez görmüş olacaksın bizi

Sadece bir fotoğrafa değil bir hayata bakmış olacaksın 

Gökyüzünden kırpıp kırpıp gözlerine serdiğim yıldızları hatırlarsın belki.

Şimdi her hatırada kesilecek mi nefesin?

Bu savaşta yalnızsın…

Beni özlersen eğer gökyüzüne bak, belki bir yıldız yaşatır beni sana…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Kim olduğunu ne zaman anlar insan? Kendi benliğini nasıl bulduğunu? Arayıp bulunabilen bir şey mi bu insanın kendisini bulması? Kendisiyle k...