İnsan bir gün birinin hayatından veyahut kalbinden gitmesi gerektiğini ne zaman anlar bilir misiniz?

Kırıldığında…

Hayattan kaçtığında kalbe takılır kalır insan. İşte o an da kalp kesiyorsa hükmü, ne yaparsan yap, gitmen gerektiğini bilirsin. Ardında bırakıp gitmekten bahsetmiyorum. Çünkü yüreğin eskisi gibi bakmayı bırakmışsa karşındakine ister yollar ister yıllar eskit, kalp kırgınlığın yükünü almış bir kere.

Burada acı veren tek şey şudur bence;

Hiçbir şey olmamış gibi davranmaya devam edersin ama hiçbir şey olmamış gibi hissedemezsin ve şuna inanırım; insan vazgeçince gitmez birinden, hisleri ölünce gider. 

Ve kırgınlık hislere hissizleşmenin en büyük nafakasıdır…