Sonbahar çalınıyor yine kapıda

Derin düşüncelerin mevsimi derim ben buna

Gönlün har alevinin yağmurlarla sustuğu

Rüzgarın usul usul kaderin cilvesine taht kurduğu..

Kalem en çok hazan da mı yazar?

Hangi duygunun telaşıyla birbir dökülür sözcükler?

İnsan hangi hayalin gerçeğiyle uyanmayı bekler?

Bilirim, bu bilinmezliğin denkleminde sorularıma cevaptır bu mevsim

Ruhumun kırgınlığına usulca dokunan, yitip giden umudun ardındaki karanlığa bir ışık tutan..

Bu mevsim ki kapısı çalınmaya yüz tutmuş zamanın eşiği gibi

Bir adım atarsın, bir yolculuğun masalına tanık olursun

Bir varmış bir yokmuş...

Belki de en güzel hikayeler

Yarım kalanların içinden doğarmış...