SİHİRLİ KELİME

Kendinizden bir parçayı okuduğunuz bir kitapta, izlediğiniz bir filmde, dinlediklerinizde bulunca durup düşünüyor musunuz? Anılarınıza, geçmişe gidiyor musunuz bir anlığına?

Okuduğum bir kitaptaki(Beyaz Kale) bir kelime geçmişe dair yaşanmışlığı film şeridi gibi geçirdi gözlerimin önünden. Hatırlayınca yakın geçmiş gibi geldi her şey. Sanki dün gibi o anın tadı… Geçmişte kalan bir hatıranın tadı, kokusu, hissiyatı olur mu? Oluyormuş, onu anladım.

O sihirli kelime boza… Evet, boza beni tahmini15-16 yıl öncesine götüren, belki daha bile öncesi. Geçen zamana şaşkınlıkla bakıyorum. Su misali deniyor ya zaman için, sahiden öyle.

Soğuk bir kış akşamı, günlerden cumartesi ya da pazar, anneannemlerdeyiz. Sobadan çatur çutur alev sesleri geliyor, kalabalığız, muhabbetin en koyu anı. Dedem boza alıp gelmiş, kış gecelerinde neredeyse her gittiğimizde boza anneanne evinin vazgeçilmezidir bizde. Yine öyle bir gece işte. Hadi, bir boza koyda yiyelim sesleri, tarçınlı ya da tarçınsız istekleri, gülüşmelerin yankısı… Sonra sobanın üzerinde kuruttuğum portakal kabukları… Sonra evin önünden geçen simitçinin sesi, evden birinin simitçiye seslenişi, benim merdivenleri ikişer üçer atlayarak simitçiye gidişim, anneannemin camdan beni izleyişi, evdeki herkesin simit için bir araya toplanışı, sıcacık olan simitlerin el yakışı, bir yudumun paylaşılmışlığı… Sonra anneannemde kalmak isteyişim, gecenin bir vakti anneme, eve döneceğim diye diretişim, dedemin saate aldırmadan beni eve geri getirmesi…

İşte bir boza beni geçen onca yılın dahi elimden alamadığı bu hatıraya götürdü. O hatıranın tadı da, kokusu da, hissiyatı da, sesi de bakiymiş onu hatırladım. Sadece günün birinde, yüzümde tebessüm oluşturmak için karşıma çıkmayı bekliyormuş. Düşünüyorum da yıllardır ne simite gidiyor elim ne de bozaya. En son ne zaman yediğimi bile bilmem simiti ve bozayı. O kalabalıkta tatlı gelirdi sanırım her şey… Bilmeden aynı tadı bulamayacağımı düşündüğüm için mi gitmiyor elim artık bozaya, sahiden bilmiyorum.  

Ama şunu çok iyi anladım ki, hatıralar özellikle güzel, iyi yaşanmışlıklar insanın yüreğini karmaşıklıktan çıkarıp durgun bir nehre çeviriyor.

Zaman demini saldıkça hayata, günün birinde anımsayacağımız güzel ve iyi nice hatıralara…