YANILGININ KIRMIZISI

Biliyor musun?

Hiçbir zaman gidemeyeceğimi sanırdım senden…

Adımlarım uzaklaşamaz, kalbim uzakta sensiz nefes alamaz,

Zannederdim…

Yanılmışım, ben senden çoktan gitmişim

Bir türlü görememişim

Gözlerime duvar örülmüş kalbin kan kırmızısından.

Dudağımın kenarına düşen damlaları aşk sanmışım

Meğerse yine yanılmışım.

Ne çok şey de yanılmışım değil mi?

Biliyorum zannederken hiçbir şey bilmiyormuşum

Derya deniz hayallerin içinde aslında ben boğulmuşum

Yine sessizce yürüyorum yıldızların tenimi boyadığı gecede.

Değişen tek şey aslında çok şey ifade ediyor karanlığın dehlizlerinde,

Fark ettin mi bilmem,

Kalbinin kapısını son kez araladım, son kez değdi gözlerin gözlerime

Ayazın ellerimi kasıp kavurduğu bu gecede yalnızlığı tadıyorum

Yolum nereye varacak inan ki bilmiyorum

Tek bildiğim

Artık adımlarım senden geçmiyor, sana varmıyor.

Ben senin gökyüzünden sonsuza dek gittim.

Güneş başka yönden doğup batıyor..

Yıldızlar bu hikayenin kapısını kapatıyor.